Beliau memberikan wasiat agar umat menjaga shalat dan berbuat baik kepada budak

Imam Ahmad : 25437

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ عَنْ سَفِينَةَ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ حُضِرَ جَعَلَ يَقُولُ الصَّلَاةَ الصَّلَاةَ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ فَجَعَلَ يَتَكَلَّمُ بِهَا وَمَا يَكَادُ يَفِيضُ بِهَا لِسَانُهُ

Bolo nám povedané [Bahz] bolo nám povedané [Hammam] bolo nám povedané [Qotadah] od [Abu Al Khalil] od [Safinah, sluha Umm Salamah] z [Ummu Salamah], že keď prorok sallallaahu'alaihi wa saláma mal zomrieť, ty sa modli, prayes, prayes: Pokračoval v tom, kým to jeho jazyk už nedokázal povedať.