Imam Ahmad : 25169

حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ مَا كَانَ يَنْهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُنْتَبَذَ فِيهِ قَالَتْ كَانَ يَنْهَى عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ قُلْتُ فَالسُّفُنُ قَالَتْ إِنَّمَا أُحَدِّثُكَ مَا سَمِعْتُ وَلَا أُحَدِّثُكَ بِمَا لَمْ أَسْمَعْ

Wedi dweud wrthym [dywedodd Ziyad bin Abdullah; Wedi dweud wrthym ni [Mansur] o [Ibrahim] o [Al Aswad] wedi dweud; 'Gofynnais unwaith [Aisyah] beth oedd alaihi wa sallam y Proffwyd sallaallahu yn ei wahardd rhag gwneud tanbiz -start hanfod-?' meddai; 'Gwaharddodd o wneud - hanfod startsh - yn Dubba` a Muzaffat'. Dywed; dywedais; 'Beth am y badell As Sufun?' meddai; 'Yn wir, dim ond yr hyn yr wyf wedi'i glywed yr wyf yn ei ddweud wrthych, ac nid wyf byth yn dweud wrthych yr hyn nad wyf wedi'i glywed'.