Imam Ahmad : 25125

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أَتَتْ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو وَكَانَتْ تَحْتَ أَبِي حُذَيْفَةَ بْنِ عُتْبَةَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّ سَالِمًا مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَإِنَّا فُضُلٌ وَإِنَّا كُنَّا نَرَاهُ وَلَدًا وَكَانَ أَبُو حُذَيْفَةَ تَبَنَّاهُ كَمَا تَبَنَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْدًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ { ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ } فَأَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ أَنْ تُرْضِعَ سَالِمًا فَأَرْضَعَتْهُ خَمْسَ رَضَعَاتٍ وَكَانَ بِمَنْزِلَةِ وَلَدِهَا مِنْ الرَّضَاعَةِ فَبِذَلِكَ كَانَتْ عَائِشَةُ تَأْمُرُ أَخَوَاتِهَا وَبَنَاتِ أَخَوَاتِهَا أَنْ يُرْضِعْنَ مَنْ أَحَبَّتْ عَائِشَةُ أَنْ يَرَاهَا وَيَدْخُلَ عَلَيْهَا وَإِنْ كَانَ كَبِيرًا خَمْسَ رَضَعَاتٍ ثُمَّ يَدْخُلُ عَلَيْهَا وَأَبَتْ أُمُّ سَلَمَةَ وَسَائِرُ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُدْخِلْنَ عَلَيْهِنَّ بِتِلْكَ الرَّضَاعَةِ أَحَدًا مِنْ النَّاسِ حَتَّى يَرْضَعَ فِي الْمَهْدِ وَقُلْنَ لِعَائِشَةَ وَاللَّهِ مَا نَدْرِي لَعَلَّهَا كَانَتْ رُخْصَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِسَالِمٍ مِنْ دُونِ النَّاسِ

اسان کي [يعقوب] ٻڌايو آهي [منهنجي ڀاءُ، ابن شهاب] کان [پنهنجي چاچي] چيو آهي؛ مون کي [عروه بن الزبير] کان [عيسيٰ] ٻڌايو آهي ته؛ سهلة بنت سهيل بن عمرو، ابو حذیفہ بن عتبه جي زال، هوءَ رسول الله ﷺ وٽ آئي ۽ چيو؛ 'حقيقت ۾، ابو حذیفہ جو غلام سليم، هڪ ڀيرو اسان سان مليو جڏهن اسان کي تمام گهڻي ضرورت هئي. اسان کي خبر پئي ته هو اڃا ٻار هو ۽ هو ابو حذیفہ جو غلام هو. هن ان کي پٽ جي حيثيت سان پاليو، جيئن رسول الله ﷺ زيد کي پٽ جي حيثيت سان پاليو هو. پوءِ الله تعاليٰ آيت نازل ڪئي: انهن کي انهن جي پيءُ جي نالن سان سڏيو ڇو ته اهو الله تعاليٰ جي نظر ۾ وڌيڪ سٺو آهي. ان وقت، رسول الله ﷺ ان کي حڪم ڏنو ته سليم کي کير پياري. هن ان کي پنج ڀيرا کير پياريو ته جيئن هو هن جو کير پياريندڙ ٻار بڻجي ويو. ان سان گڏ، عائشه پنهنجي ڀائرن ۽ ڀينرن کي حڪم ڏنو ته اهي انهن ماڻهن کي کير پياريندا جن کي هوءَ پيار ڪندي هئي. عائشه سوچيو ته پنجن کير پيارڻ سان، هوءَ اڃا تائين ساڻس ملي سگهي ٿي جيتوڻيڪ هو وڏو هو، تنهن ڪري هن ساڻس ملاقات ڪئي. انهي دوران، ام سلمه ۽ رسول الله ﷺ جي ٻين زالن هڪ انسان کي پاڻ سان ملڻ کان انڪار ڪيو جيستائين هن کيس ٻار ۾ کير پياريو نه هجي. انهن عائشه کي چيو؛ 'الله جو قسم، اسان کي خبر ناهي، پر اهو يقيني طور تي رسول الله ﷺ جي طرفان سليم لاءِ راحت آهي ۽ ڪنهن ٻئي لاءِ نه'.