Imam Ahmad : 25098

حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَ قَالَتْ قَدْ عَدَلْتُمُونَا بِالْكَلْبِ وَالْحِمَارِ لَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَسَّطُ السَّرِيرَ فَيُصَلِّي وَأَنَا فِي لِحَافِي فَأَكْرَهُ أَنْ أَسْنَحَهُ فَأَنْسَلُّ مِنْ تِلْقَاءِ رِجْلَيْهِ

Ua faamatala mai ia i matou [Abidah] fai mai; ua faamatala mai ia te aʻu [Manshur] mai ia [Ibrahim] mai ia [Al Aswad] mai ia [Aishah] fai mai; 'E moni, ua e faatusaina i matou i taifau ma asini. E moni, na fofola e le Avefeau a Allah, ia ia te ia le filemu, lana fala ma tatalo ai, a o oʻu i totonu o loʻu ie afu. Sa ou le fiafia i le mea sa ou i ai o lea sa ou alu ese malie ai i le gaoioi o oʻu vae'.