Imam Ahmad : 24974

حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبِيتُ جُنُبًا فَيَأْتِيهِ بِلَالٌ فَيُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَيَقُومُ فَيَغْتَسِلُ فَأَنْظُرُ إِلَى تَحَادُرِ الْمَاءِ فِي شَعْرِهِ وَجِلْدِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ فَأَسْمَعُ صَوْتَهُ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ ثُمَّ يَظَلُّ صَائِمًا

Wedi dweud wrthym [Asbath bin Muhammad] dywedodd; wedi dweud wrthym [Mutharif] o [Asysya'bi] o [Masruq] o [Aisyah] wedi dweud; 'Yn y nos roedd y sallallaahu Proffwyd' alaihi wasallam mewn cyflwr o junub. Yna daeth Bilal a rhoi'r alwad i weddïo am weddi. Cododd a chymerodd gawod a gwelais fod dal dŵr yn disgyn ar ei wallt a'i groen. Yna daeth allan a chlywais ei lais yn y weddi foreol, ac wedi hynny ymprydiodd.'