Imam Ahmad : 24974

حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبِيتُ جُنُبًا فَيَأْتِيهِ بِلَالٌ فَيُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَيَقُومُ فَيَغْتَسِلُ فَأَنْظُرُ إِلَى تَحَادُرِ الْمَاءِ فِي شَعْرِهِ وَجِلْدِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ فَأَسْمَعُ صَوْتَهُ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ ثُمَّ يَظَلُّ صَائِمًا

Na peko ti so lo tene na e [Asbath bin Mohammed] lo tene; ti tene na e [Mutharif] so alondo na [Asyya’bi] so alondo na [Masruq] so alondo na [Aisyah] so; ‘Na bï, Prophète sallallahu ‘alaihi wasallam ayeke na yâ ti mbeni dutingo ti junub. Na pekoni, Bilal aga na lo mû iri ti sambela ti sambela. Lo londo lo mû douche na mbi bâ so ngu angbâ ti tï na ndo ti kuä ti li ti lo nga na poro ti tere ti lo. Na pekoni lo sigigi na mbi mä go ti lo na ngoi ti sambela ti ndapre, na pekoni lo mû jeûne.’