Imam Ahmad : 24849

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ دَاوُدَ عَنِ الشَّعْبِيِّ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ قَدْ فُرِضَتْ الصَّلَاةُ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ بِمَكَّةَ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ زَادَ مَعَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ إِلَّا الْمَغْرِبَ فَإِنَّهَا وِتْرُ النَّهَارِ وَصَلَاةَ الْفَجْرِ لِطُولِ قِرَاءَتِهِمَا قَالَ وَكَانَ إِذَا سَافَرَ صَلَّى الصَّلَاةَ الْأُولَى

Dywedwyd wrthym [Muhammad bin Abi Adi] gan [Daud] o [Ash Sha'bi] fod [Aisyah] wedi dweud; 'Mae'n orfodol gweddïo dau rak'ah, dau rak'ah, ym Mecca. Pan ddaeth alaihi wasallam Rasulullah sallallaahu i Medina, ychwanegodd ddau rak'ah, dau rak'ah, heblaw am y weddi Maghrib, oherwydd mai gweddi Witr oedd hi yn ystod y dydd a gweddi Fajr oherwydd bod y darlleniad yn hir.' Dywed; 'Pan fydd yn teithio, mae'n gweddïo ar y dechrau'.