इमाम अहमद : 24849

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ دَاوُدَ عَنِ الشَّعْبِيِّ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ قَدْ فُرِضَتْ الصَّلَاةُ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ بِمَكَّةَ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ زَادَ مَعَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ إِلَّا الْمَغْرِبَ فَإِنَّهَا وِتْرُ النَّهَارِ وَصَلَاةَ الْفَجْرِ لِطُولِ قِرَاءَتِهِمَا قَالَ وَكَانَ إِذَا سَافَرَ صَلَّى الصَّلَاةَ الْأُولَى

आम्हाला [मुआध] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: [मुहम्मद बिन अम्र] यांनी आम्हाला [अबू सलामा] यांच्याकडून [आयशा] यांच्या म्हणण्यानुसार कळवले की: "आमच्याकडे एक चटई असायची जी आम्ही दिवसा पसरवायचो आणि रात्री खोलीत ठेवायचो, आणि एका रात्री पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यावर नमाज अदा केली. (असे घडले की) मुसलमानांनी त्याचे पठन ऐकले आणि त्यांनी त्याच्यासोबतच नमाज अदा केली. दुसऱ्या रात्री त्यांची संख्या वाढली. मग तो त्यांच्याकडे गेला आणि म्हणाला: 'या चांगल्या कार्यात जितके शक्य असेल तितके करा, कारण जोपर्यंत तुम्ही थकत नाही तोपर्यंत अल्लाह कधीच थकत नाही, आणि त्याला सर्वात जास्त आवडणारे कर्म म्हणजे ते जे सातत्यपूर्ण असते, जरी ते कितीही छोटे असले तरी.' (उम्रान्ता अईशा (र.)) म्हणाली: 'जेव्हा तो नमाज अदा करायचा, तेव्हा तो त्यात खूपच दृढ असायचा.'