Allah adalah tempat berlindung dari kejahatan malam

Imam Ahmad : 24807

حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِي ثُمَّ أَشَارَ إِلَى الْقَمَرِ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ اسْتَعِيذِي بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ هَذَا فَإِنَّ هَذَا هُوَ الْغَاسِقُ إِذَا وَقَبَ

اسان کي [يزيد] کان ٻڌائڻ کان پوءِ هن چيو ته؛ اسان کي [ابن ابي ذبيح] [الحارث بن عبدالرحمان] کان [ابو سلمه] ۽ [عائشه] کان روايت ڪئي آهي ته: رسول الله ﷺ هڪ ڀيرو منهنجو هٿ جهليو، پوءِ چنڊ ڏانهن اشارو ڪيو ۽ چيو: 'اي عائشه، هن برائي کان الله جي پناهه وٺ، ڇاڪاڻ ته هي رات آهي جڏهن اونداهي آهي'.