इमाम अहमद : 24791

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا يَحْيَى أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَخِي عَمْرَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ عَمْرَةَ أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ تَقُولُ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ فَيُخَفِّفُهُمَا حَتَّى إِنْ كُنْتُ لَأَقُولُ هَلْ قَرَأَ فِيهِمَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ

आम्हाला [याझीद बिन हारून] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [आशिम अल-अहवाल] यांनी [अबू अल-वलीद] यांच्या मार्गे [आयशा] यांच्याकडून हदीस पोहोचवली, त्या म्हणाल्या: "पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांच्या प्रार्थनेनंतर कधीही बसले नाही, फक्त हे पठण करत: अल्लाहूम्मा अन्तस्सलामु व मिन्कस्सलामु तबारकता या ذل جلال والاکرام (हे अल्लाह, तुझ्याकडेच शांती आहे आणि तुझ्याकडूनच शांती येते; धन्य आहेस तू, हे महिमा आणि सन्मान यांचे स्वामी)", हे वाचण्यापर्यंत तो कधीही बसत नसे.