इमाम अहमद : 24785

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ الْحَدَّادُ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ أَنَّ عَائِشَةَ كَانَتْ تَدَّانُ فَقِيلَ لَهَا مَا يَحْمِلُكِ عَلَى الدَّيْنِ وَلَكِ عَنْهُ مَنْدُوحَةٌ قَالَتْ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ يُدَانُ وَفِي نَفْسِهِ أَدَاؤُهُ إِلَّا كَانَ مَعَهُ مِنْ اللَّهِ عَوْنٌ فَأَنَا أَلْتَمِسُ ذَلِكَ الْعَوْنَ

आम्हाला [अब्दुल आला बिन अब्दुल आला अस-समी] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [बुरदुन] यांच्याकडून, [अज्जुहरी] यांच्याकडून, [उरवा] यांच्याकडून आणि [आयशा] यांच्याकडून हदीस सांगितली, त्या म्हणाल्या; "जेव्हा मी दरवाजा उघडण्याची विनंती केली, तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, प्रार्थनेत उभे होते; ते किब्लाच्या दिशेने तोंड करून चालले, मग ते उजवीकडे गेले की डावीकडे. मग त्यांनी तो माझ्यासाठी उघडला, आणि त्यांनी आपली प्रार्थना पुन्हा सुरू केली."