Larangan Menjadikan Kuburan Sebagai Tempat Ibadah (Masjid)

Imam Ahmad : 24727

قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ وَابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ نَزَلَ بِهِ جَعَلَ يُلْقِي خَمِيصَةً لَهُ عَلَى وَجْهِهِ فَإِذَا اغْتَمَّ كَشَفَهَا عَنْ وَجْهِهِ وَهُوَ يَقُولُ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ قَالَ تَقُولُ عَائِشَةُ يُحَذِّرُ مِثْلَ الَّذِي صَنَعُوا

[عزُهري] چيو؛ مون کي [عبيدالله بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته؛ '[عيسيٰ] ۽ [ابن عباس] مون کي ٻڌايو آهي ته جڏهن رسول الله ﷺ پنهنجي گهر ۾ ترسيا، ته پنهنجو ريشمي يا اوني ڪپڙو پنهنجي چهري تي رکيائون. جڏهن پاڻ کي ڏک ٿيو، ته ان کي پنهنجي چهري تان لاهيائون ۽ پوءِ چيائون: 'الله يهودين ۽ عيسائين تي لعنت ڪئي، انهن پنهنجن نبين جي قبرن کي مسجدون بڻايو،' 'عائشه چيو؛' 'انهن جي ڪمن کان ڊيڄاريو جيڪو انهن ڪيو'.