इमाम अहमद : 24662

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ أَطْيَبَ مَا أَكَلَ الرَّجُلُ مِنْ كَسْبِهِ وَإِنَّ وَلَدَهُ مِنْ كَسْبِهِ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ شَرِيكٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ عَمَّتِهِ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ

अजूनही [आयशा] यांच्या मागील हदीसप्रमाणेच त्याच प्रसारण साखळीद्वारे; मग तिने सांगितले; "जेव्हा जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) दोन दारांमधून जात, तेव्हा ते एक शब्द उच्चारित करत, ज्यामुळे सर्वशक्तिमान आणि उन्नत अल्लाह लाभ प्रदान करत असे. एक दिवस तो माझ्याजवळून गेला आणि काही म्हणाला नाही; पुन्हा दोन-तीन वेळा तो माझ्याजवळून गेला आणि काही म्हणाला नाही." मी म्हटले: "अरे सेवका! दरवाजाजवळ एक उशी ठेव, ज्यावर मी माझा डोकं टेकवू शकेन." मग तो माझ्याकडे आला आणि म्हणाला, 'ऐशा! तुला काय झाले आहे?' मी म्हटले, 'माझ्या डोक्यात थोडीशी वेदना आहे.' तो म्हणाला, 'माझ्या डोक्यातही तशीच वेदना आहे,' आणि तो निघाला; तो जास्त वेळ थांबला नाही, पण एका कापडासह परत आला, मग माझ्याकडे आला. त्याने आपल्या पत्नींना सांगितले. त्याने म्हटले: 'मला बरे वाटत नाही, आणि मी तुमच्या सगळ्यांची पाळी पाळीने काळजी घेऊ शकत नाही, त्यामुळे मला आयशा किंवा शफिया यांच्याजवळ राहू द्या,' जरी मी यापूर्वी कधीही आजारी व्यक्तीची काळजी घेतली नव्हती. एका वेळी त्यांचा डोक्याचा आधार माझ्या खांद्यावर होता; अचानक त्यांचे डोके माझ्याकडे वाकले, आणि मला वाटले त्यांना काही हवे आहे. अचानक त्यांच्या तोंडातून एक थंड द्रव वाहून आले—आणि ते माझ्या मानेवर थेंबायला लागले, तेव्हा माझी त्वचा त्याने कापत गेली. मला वाटले की त्याला त्यामुळे जाग आली आहे. मग मी त्याला एका कापडाने झाकले. नंतर उमर आणि मुघीरा बिन शुबाह आले; त्यांनी परवानगी मागितली आणि मी त्यांना आत येण्याची परवानगी दिली. मीही हिजाब घातला. मग उमर यांनी त्याच्याकडे पाहिले आणि म्हणाले, 'अरे देवा, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम किती खोल बेशुद्ध आहेत!' ते दोघेही उठले आणि दाराजवळ गेले. मुघीरा म्हणाला, "अरे उमर, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांचे निधन झाले आहे." उमर म्हणाले, "तू खोटं बोलतोयस; तू फक्त बदनामीने भटकलेला एक माणूस आहेस. खरंच, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, ते मरणार नाहीत जोपर्यंत सर्वशक्तिमान आणि उंचवटलेला अल्लाह मुनाफिकांना नष्ट करत नाही." मग अबू बक्र आले, आणि मी माझी घूंघट काढली; त्यांनी त्याच्याकडे पाहिले आणि पठण केले: 'इन्ना लिल्लाह व इन्ना इলাইহি रजी'उन.' पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचे निधन झाले होते. मग ते त्यांच्या डोक्याजवळ गेले, आपले तोंड खाली करून त्यांच्या कपाळाला चुंबन दिले. त्याने म्हटले: "अरे माझ्या पैगंबर." मग त्याने त्याचा डोके वर उचलला, आपले तोंड जवळ आणले आणि त्याचा कपाळ चुंबन घेतले. त्याने म्हटले: "अरे माझ्या साथीदार!" मग त्याने त्याचा डोके वर उचलला, आपले तोंड जवळ आणले आणि त्याचा कपाळ चुंबन घेतले. त्याने म्हटले: "अरे माझ्या प्रियतम! अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची कृपा आणि शांती त्यांच्यावर असो, यांचे निधन झाले आहे." मग ते बाहेर मशिदीत गेले, तेव्हा उमर लोकांना उपदेश देत होते. त्यांनी म्हटले: "खरोखरच, अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची कृपा आणि शांती त्यांच्यावर असो, यांचे निधन होणार नाही जोपर्यंत अल्लाह ढोंगी लोकांना नष्ट करत नाही." मग अबू बक्र म्हणाले: "अल्लाहची स्तुती आणि स्तवन केल्यानंतर, खरोखरच अल्लाहने म्हटले आहे: 'खरोखरच, तूही मरशील, आणि खरोखरच, तेही मरतील (ही)'" जोपर्यंत त्यांनी तो आयत संपवला. मुहम्मद फक्त एक प्रेषित आहेत; खरंच, त्यांच्यापूर्वीचे प्रेषितही निधन पावले आहेत. जर ते मरण पावले किंवा ठार मारले गेले, तर तुम्ही मागे परताल का? तो या आयताचा शेवटपर्यंत पाठ करत होता: 'जो कोणी अल्लाहची उपासना करतो, तर खरंच, अल्लाह सदा-जीवंत आहे. आणि जो कोणी मुहम्मद यांची उपासना करतो, तर खरोखरच मुहम्मद यांचे निधन झाले आहे." उमर म्हणाले: "खरोखरच तो आयत अल्लाहच्या पुस्तकात आहे, परंतु मला माहीत नव्हते की तो अल्लाहच्या पुस्तकात आहे." उमर म्हणाले: "अरे लोकांनो! हा अबू बक्र आहे, मुसलमानांचा ज्येष्ठ; त्याला बयाअत करा, त्याला बयाअत करा!"