Imam Ahmad : 24643
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ امْرَأَةً دَخَلَتْ عَلَى عَائِشَةَ فَإِذَا رُمْحٌ مَنْصُوبٌ فَقَالَتْ مَا هَذَا الرُّمْحُ فَقَالَتْ نَقْتُلُ بِهِ الْأَوْزَاغَ ثُمَّ حَدَّثَتْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ إِبْرَاهِيمَ لَمَّا أُلْقِيَ فِي النَّارِ جَعَلَتْ الدَّوَابُّ كُلُّهَا تُطْفِئُ عَنْهُ إِلَّا الْوَزَغَ فَإِنَّهُ جَعَلَ يَنْفُخُهَا عَلَيْهِ
A tene na e [Ismail] so; a fa na e [Ayyub] na mbage ti [Nafi’] so mbeni wali ayeke dä so atingbi na [Aisyah] na ngoi so a yeke wara a-arc na yâ ti da ti lo. Wali ni ahunda; ‘Flèche so ayeke ti nyen?’ lo kiri tënë; ‘Fango asusu’. Na pekoni, lo fa mbaï ti Prophète sallallaahu’alaihi wa sallam, na ngoi so a bi Ibrahim na yâ ti wâ, anyama kue so ayeke huru na ndo ti sese agi ti zi ni gi ngbo ni, lo huru biani na ndo ni.’