Imam Ahmad : 24578

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ مُبَارَكٍ عَنْ كَرِيمَةَ بِنْتِ هَمَّامٍ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ إِيَّاكُنَّ وَقَشْرَ الْوَجْهِ فَسَأَلَتْهَا امْرَأَةٌ عَنْ الْخِضَابِ فَقَالَتْ لَا بَأْسَ بِالْخِضَابِ وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ لِأَنَّ حَبِيبِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَكْرَهُ رِيحَهُ

Wedi dweud wrthym [Waqi'] dywedodd; wedi dweud wrthyf [Ali bin Mubarac] o [Karimah bint Hammam] meddai; Clywais [Aisya] yn dweud; 'O ferched! Dylech ofalu am eich wyneb'. Yna yr oedd gwraig brydferth yn gofyn iddo; 'Beth am khidhab - rhywbeth a ddefnyddir i liwio ewinedd neu rywbeth arall -'. Dywedodd Aisha; 'Does dim byd o'i le ar ddefnyddio khidab. Fodd bynnag, nid wyf yn ei hoffi ac oherwydd nid yw'r person rwy'n ei garu fwyaf yn hoffi'r arogl'.