Imam Ahmad : 24578

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ مُبَارَكٍ عَنْ كَرِيمَةَ بِنْتِ هَمَّامٍ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ يَا مَعْشَرَ النِّسَاءِ إِيَّاكُنَّ وَقَشْرَ الْوَجْهِ فَسَأَلَتْهَا امْرَأَةٌ عَنْ الْخِضَابِ فَقَالَتْ لَا بَأْسَ بِالْخِضَابِ وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ لِأَنَّ حَبِيبِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَكْرَهُ رِيحَهُ

Na faamatala mai e [Waqi'] ia i matou na ia fai mai; Na faamatala mai e [Ali bin Mubarak] ia te aʻu mai ia [Karimah bint Hammam] na ia fai mai; Na ou faalogo ia [Aisha] o fai mai; 'O outou tamaitai! E tatau ona outou tausia o outou foliga'. Ona i ai lea o se tamaitai lalelei na fesili atu ia te ia; 'Ae faapefea le khidhab - o se mea e faaaoga e vali ai fao po o se isi lava mea-'. Na fai mai Aisha; 'E leai se mea e sese ai le faaaogaina o le khidhab. Ae peitai, ou te le fiafia i ai ma ona o le tagata ou te sili ona alofa i ai e le fiafia i lona manogi'.