Imam Ahmad : 24575
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ نَافِعٍ يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ عَنْ صَالِحِ بْنِ سُعَيْدٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا فَقَدَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَضْجَعِهِ فَلَمَسَتْهُ بِيَدِهَا فَوَقَعَتْ عَلَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ وَهُوَ يَقُولُ رَبِّ أَعْطِ نَفْسِي تَقْوَاهَا زَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا
Esan digute [Waqi'] [Nafi'tik, hots, Ibn Umar] [Salih bin Su'aid] [Aisyah]tik [Aisyah]tik, behin sallallaahu'alaihi wa sallam Profeta galdu zuela bere ohetik, bere eskuarekin sentitu zuen, gero ahuspez aurkitu zuenean otoitz egin zuen: "RABBI TAQUNHA, NAFIAK A'MANTIA' ZAKKAHA, ANTA WALIYYUHA WA MAULAHA -O Allah, eman nire arimaren pietatea, garbitu ezazu zuk garbitzen duen onena zarelako, haren laguntzaile eta agintari-'.