Imam Ahmad : 24531

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ وَلَيْسَ يُعْطِينِي وَوَلَدِي مَا يَكْفِينِي إِلَّا مَا أَخَذْتُ مِنْ مَالِهِ وَهُوَ لَا يَعْلَمُ قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ

Na peko ti so lo tene na e [Waqi’] lo tene; ti tene na e [Hisham] ti [babâ ti lo] ti [Aisha] so; ‘Hindun aga na mbage ti Prophète na lo tene; ‘O Watokua ti Allah, biani Abu Sufyan ayeke lani mbeni zo ti nzi na lo mû na mbi na molenge ti mbi pëpe mbeni ye so ayeke mû kobe na mbi gi tongana mbi mû na yâ ti mosoro ti lo na lo hinga tënë ni pëpe’. Lo tene: ‘Mû - ye ti koli ti mo - so alingbi ti mû kobe na mo nga na amolenge ti mo na mbeni nzoni lege’.