Imam Ahmad : 24531
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ وَلَيْسَ يُعْطِينِي وَوَلَدِي مَا يَكْفِينِي إِلَّا مَا أَخَذْتُ مِنْ مَالِهِ وَهُوَ لَا يَعْلَمُ قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ
[Waqi'] esan ondoren, esan zuen; esan digu [Hisham] [bere aita] [Aisha] esan zuen; 'Hindun sallallaahu'alaihi wa sallam profetarengana etorri zen eta esan zuen; 'O Allahren mezularia, benetan Abu Sufyan gizon zikorrak zen eta ez zidan niri eta nire semeari eman niri emango zidanik bere aberastasuna kendu ezean eta hark ez zekien'. Esan zuen: "Hartu - zure senarraren ondasunak - zuk eta zure seme-alabak modu onean hornitzeko gai dena".