Imam Ahmad : 24528

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَمُحَمَّدُ بنُ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ قَالَتْ كَانَ يَكُونُ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ فَإِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ خَرَجَ فَصَلَّى

A tene na e so [Waqi’] na [Mohammed bin Ja’far] kue atene; ti tene na e [Syu’bah] ti [Hakam] ti [Ibrahim] ti [Al Aswad] so; Mbi hunda [Aisha]; ‘Nyen la Prophète asara tongana lo lï na yâ ti da ti lo?’ lo kiri tënë; ‘Lo yeke sala kusala ti sewa ti lo mingi, tongana ngoi ti sambela asi, lo yeke sigigi ti sambela’.