Ketika Rasulullah wafat, kami dalam keadaan kenyang dengan air dan kurma

इमाम अहमद : 24448

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ صَفِيَّةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَبِعْنَا مِنْ الْأَسْوَدَيْنِ التَّمْرِ وَالْمَاءِ

[अब्दुर्रज़ाक] यांनी आम्हाला सांगितले की: [मअमर] यांनी आम्हाला [अज़-ज़ुहरी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: [सा'द इब्न मुसय्यब] आणि [उरवा इब्न अज़-ज़ुबैर] आणि [अल-कामाह बिन वाक़ाश] आणि [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह बिन उतबाह बिन मसऊद] यांनी [पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या पत्नी आयशा (रज़िअल्लाहु तआला अन्हा) यांच्या कथनानुसार सांगितले की जेव्हा तिच्यावर बदनामी करणाऱ्यांनी तिला जे काही म्हटले ते सर्व. नंतर अल्लाहने त्या आरोपांपासून तिची निर्दोषता स्पष्ट केली. या घटनेबद्दल मला सांगणारा एक गट होता; त्यापैकी काहींनी हा वृत्तांत इतरांकडून ऐकला होता, त्यामुळे ही गोष्ट इतकी ठोस वाटली की मी प्रत्येकाचे शब्द तंतोतंत लक्षात ठेवले, आणि काही वृत्तांत एकमेकांना पुष्टी देत होते. त्यांनी सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या पत्नी आयशा (रजिअल्लाहु तआला अन्हा) म्हणाल्या: "जेव्हा जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) प्रवासाला निघण्याच्या तयारीत असत, तेव्हा ते त्यांच्या पत्नींमध्ये पाशा टाकत." ज्याचे नाव निघे, ती अल्लाहच्या प्रेषितांसोबत (त्यांच्यावर शांती व आशीर्वाद असोत) प्रवासाला जायची." आयशा म्हणाली: "नंतर त्यांनी एका मोहिमेसाठी आमच्यात लॉट काढला, आणि माझा बाण निवडला गेला, म्हणून मी अल्लाहच्या प्रेषितांसोबत (त्यांच्यावर शांती व आशीर्वाद असोत) गेले. हे हिजाबविषयीचे आयत अवतरित झाल्यानंतर घडले. तेव्हा मला माझ्या पालकीत बसवण्यात आले. प्रवासाच्या मध्यात मी उतरले, तेव्हा पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी लढाई आटोपून आधीच मदीनाला परतले होते. एकदा मी मुसलमानांच्या एका गटासोबत होते. ते झोपले तेव्हा मी उठून चालत गेले आणि त्यांना मागे सोडून पुढे निघून गेले. माझं काम झाल्यावर मी मुसलमानांच्या गटात परत आलो. जेव्हा मी माझं छाती तपासली, तेव्हा मला आढळलं की माझा हारा, जो यमनमधील झाफरचा होता, तो तुटला होता. म्हणून मी माझा हारा शोधण्यासाठी परतलो, आणि या शोधामुळे मी उशीर झालो. आणि माझा उंट ओढून नेणारा गट आधीच निघाला होता; ते माझा उंट माझ्या सदाच्या उंटाच्या पाठीवर ठेवून चालत होते. त्यांनी गृहीत धरले की मी आधीच त्यात आहे." ऐशाह म्हणाली: "त्या वेळी त्याची पत्नी बारीक आणि हलक्या होत्या, कारण त्या कधीच मांस खात नसत. त्या फक्त हलके जेवणच खात. त्यामुळे, ते चालत असताना आणि ते ओझे उचलत असताना कोणीही ओझ्याच्या वजनाबद्दल शंका घेतली नाही. शिवाय, त्या वेळी मी अजूनही लहान मुलगी होते. शेवटी, त्यांनी आपले उंटा घेऊन प्रवास पुढे सुरू ठेवला. सैन्य निघून गेल्यानंतर मला माझी माळ सापडली. म्हणून जेव्हा मी ते बसले होते तिथे गेले, तेव्हा कोणीही मला हाक मारली नाही आणि कोणीही उत्तर दिले नाही. मग मी परत माझ्या जागेवर आलो जिथे मी बसले होते. मला आशा होती की काही मुस्लिम सैनिक मला शोधतील आणि मला घेण्यासाठी परत येतील. मी माझ्या जागी बसले होते, तेव्हा मला झोप येऊ लागली आणि मी झोपले. दरम्यान, शफवान बिन मुआथल अल-सुलामी आणि झाक्वानचे लोक सैन्याच्या मागे राहिले (कोणी मागे राहिला आहे का हे तपासण्यासाठी). ते रात्रीच्या पहिल्या प्रहर निघाले आणि सकाळपर्यंत ते मी बसले होते तिथे पोहोचले. शफवान बिन अल-मुआथल अल-सुलामीने कोणी तरी अजूनही झोपेत असल्याचे पाहिले, म्हणून तो माझ्याकडे आला आणि मला पाहताच ओळखला. असे त्यासाठी होते कारण त्याने मला हिजाब घालण्याची सक्ती होण्यापूर्वी पाहिले होते. मी लगेच जागी झाले आणि त्याने मला ओळखल्यावर 'इस्तर्जा' ('इन्ना लिल्लाह व इन्ना इলাইহি रजी'उन') म्हणताना ऐकले. मी ताबडतोब माझ्या हिजाबने माझे चेहरे झाकले. अल्लाहची शपथ, त्याने एकही शब्द बोलला नाही आणि मला त्याच्या 'इस्तर्जा' व्यतिरिक्त त्याचा एकही शब्द ऐकू आला नाही. शेवटी, त्याने आपला उंट खाली उतरवला आणि मी त्यावर चढलो. मग तो पुढे निघाला, मी ज्या उंटावर बसलो होतो त्याची आघाडी करीत, जोपर्यंत आम्ही अझझारियाहच्या किनाऱ्यावर विश्रांती घेतलेल्या मुस्लिम सैन्याला गाठू शकलो. माझ्या प्रकरणाबद्दल वाईट विचार करणाऱ्यांना धिक्कार आहे. त्या वेळी ज्याचा अहंकार सर्वात जास्त स्पष्ट होता तो अब्दुल्ला बिन उबय बिन सलूल होता. शेवटी मी मदीनाला पोहोचलो. आमच्या आगमनानंतर, मी अचानक जवळपास एक महिना आजारी पडलो, तर लोक माझ्याविरुद्ध करण्यात आलेल्या आरोपांबद्दल चर्चा करतच होते, जरी मला असं काहीही केल्याचं वाटत नव्हतं. परिणामी, त्याला माझ्या आजारावर शंका येऊ लागली. मी आता पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यातील पूर्वी पाहिलेल्या सौम्यतेला ओळखू शकत नव्हती. जेव्हा मी आजारी होते, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आले, त्यांनी मला अभिवादन केले आणि विचारले, 'कसे आहेस?' त्या क्षणी असे वाटले की ते माझ्यावर शंका घेत आहेत, जरी मला वाटत नव्हते की मी काहीच चुकीचे केले आहे. एकदा मला बरे वाटू लागले तेव्हा मी उम्मु मिस्तह यांच्यासोबत एकांतात शौचासाठी बाहेर गेले; पुढच्या रात्रीपर्यंत आम्ही रात्रीशिवाय कधीच बाहेर जात नसायचो. तो एकांतस्थळ आमच्या घरांजवळच होते. आमची पद्धत प्राचीन अरबांप्रमाणे होती; आम्ही घरातच शौचासाठी एक एकांत जागा राखून ठेवायचो. मग मी आणि उम्मु मिस्ताह—ती अबी रुह्मी बिन अल-मुथल्लिब बिन अब्दी मनाफ यांची मुलगी होती, आणि तिची आई शखरी बिन आमिर यांची मुलगी होती, जी अबू बक्र अल-सिद्दीक यांची काकू होती, आणि तिचा मुलगा मिस्ताह बिन उतसाबाह बिन अब्बाद बिन अल-मुथल्लिब होता—आमचे काम झाल्यानंतर माझ्या घरी परतलो. त्या क्षणी उम्मु मिस्ताह घसरली कारण तिने आपल्या वस्त्रावर पाऊल ठेवले होते किंवा त्यात अडकली होती. त्या क्षणी तिने म्हटले, "मिसथाहचे वाईटच झाले!" मी तिला विचारले, "तू जे बोलली ते किती भयंकर आहे; तू त्या माणसाचा अपमान करतेस ज्याने बद्रच्या लढाईत लढा दिला." तिने म्हटले, "होय, तू त्याने जे म्हटले ते ऐकले नाहीस का?" मी विचारले, "त्याने काय म्हटले?" मग तिने मला माझ्यावर आरोप करणाऱ्या लोकांचे शब्द सांगितले. त्या वेळी माझी आजारपणा अधिकच वाढली, आणि जेव्हा मी घरी परतलो, तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) माझ्याकडे आले आणि त्यांनी मला अभिवादन केले. मग त्याने विचारले: "कसे आहेस?" मी म्हणालो: "मला माझ्या पालकांना भेटायला परवानगी द्याल का?" त्याने सांगितले: "त्या वेळी मला दोघांकडूनही बातमीची खात्री करायची होती." शेवटी, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी मला परवानगी दिली. मग मी माझ्या पालकांकडे गेलो आणि माझ्या आईला विचारले, 'अरे आई, लोक काय बोलत आहेत?' तिने उत्तर दिले, 'अरे माझ्या मुला, तुझे सर्व व्यवहार सुलभ होवोत. अल्लाहच्या शपथाने, अशी कोणतीही स्त्री नाही जी एखाद्या पुरुषाच्या प्रेमात असताना विविध पाप करते, आणि लोक तिच्याविरुद्ध आरोप वाढवत नाहीत.' ती म्हणाली, "अल्लाहची स्तुती होवो, लोक याबद्दल बोलत आहेत का?" ती म्हणाली, "त्या रात्री मी इतकी रडली की सकाळपर्यंत माझे अश्रू कोरडे पडले आणि मी आणखी रडू शकले नाही, आणि मी शांत झोपले नाही." सकाळी मी रडत होते. आणि त्या वेळी, अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी 'अली इब्न अबी तालिब' आणि 'उसामा इब्न झायद' यांना आपल्या पत्नीच्या विभक्तीबाबत त्यांच्याशी सल्लामसलत करण्यासाठी बोलावले, तेही ज્યારે अहवाल अजून अवतरित झालेले नव्हते." आयशा म्हणाली: "उसामा बिन झाद यांच्या बाबतीत, त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्यांच्या पत्नीच्या अशा कृत्यापासून दूर राहण्याबाबत आणि त्यांच्या प्रेमाबाबत जे काही त्यांना माहीत होते ते सांगितले. उसामा म्हणाले: 'हे अल्लाहचे प्रेषित! त्या तुमच्या पत्नी आहेत; आम्हाला त्यांच्याबद्दल फक्त चांगुलपणाच माहीत आहे.' अली इब्न अबी तालिब म्हणाले: 'सर्वशक्तिमान आणि उन्नत अल्लाह तुम्हाला त्रास देणार नाही, आणि तिच्याव्यतिरिक्त इतरही अनेक स्त्रिया आहेत. आणि खरंच, जर तुम्ही तुमच्या दासीला विचारले, तर ती नक्कीच सत्य बोलेल.' आयशा म्हणाली: 'मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी बरीरा यांना बोलावले आणि विचारले: "अरे बरीरा! तू आयशाबद्दल काहीही असे पाहतेस का ज्यामुळे तुला शंका येईल?' बरिराने उत्तर दिले: 'ज्याने तुझ्यावर सत्य उतरवले आहे त्याच्या शपथाने, जर मी तिच्यात काहीही पाहिले असते, तर ते फक्त इतकंच की ती अजून तरुण आहे; ती आपल्या कुटुंबाच्या घरी पीठ खाऊन झोपते. जर एखादी पाळीव तारा असेल, तर ती तिच्यासोबत खेळते." मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी उभे राहून अब्दुल्ला इब्न उबाय इब्न सलूल नावाच्या माणसाकडून मदत मागितली. जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) मंचवर होते, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'अरे सर्व मुसलमानांनो, माझे कुटुंबावर अन्याय करणाऱ्या माणसाविरुद्ध मला कोण मदत करेल? खरोखर, अल्लाहच्या शपथे, मला माझ्या कुटुंबाबद्दल चांगुलपणा शिवाय काहीच माहिती नाही. त्यांनी ज्या माणसाबद्दल बोलले आहेत, त्याबद्दल मला चांगुलपणा शिवाय काहीच माहिती नाही. आणि माझ्या पत्नीला कोणीही भेटले नाही, ती माझ्यासोबतच होती." सआद बिन मुआध अल-अंसारी म्हणाले: "हे अल्लाहचे प्रेषित! मी त्याविरुद्ध तुमची मदत करीन. जर बनी औस या टोळीतील कोणाचीही मान कापली जाणार असेल, जरी तो बनी खझराजमधील आमचा भाऊ असला तरी, तुम्ही आज्ञा दिलीत तर आम्ही ती आज्ञा पाळू." त्याच क्षणी, साद बिन उबादा—जो बनी खझराजचा नेते आणि एक धर्मनिष्ठ माणूस होता— तथापि, त्याच्या मनात अजूनही कट्टरपणा होता—आणि त्याने सा'द बिन मु'आध यांना म्हटले: "अल्लाहची शपथ, तुम्ही त्याला मारू शकणार नाही, ना तुम्हाला त्याला मारण्याची ताकद असेल." मग उसैद बिन हुदैलिर—जो सा'द बिन मुआध यांचा भाचा होता—उभा राहिला आणि सा'द बिन उबादा यांना म्हणाला: "तू खोटं बोलतोयस; खरं तर आम्ही त्याला मारू, कारण तू एक मुनाफिक आहेस जो मुनाफिकांशी वाद घालतो." बानू औस आणि बानू खझ्राज यांच्यातील परिस्थिती इतकी तणावपूर्ण झाली की ते एकमेकांना मारण्यास तयार झाले, तर अल्लाहचे संदेशवाहक, त्यांच्यावर अल्लाहची कृपा आणि शांती असो, वेदीवर उभे राहिले. मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्यांना शांत केले, तोपर्यंत ते शांत झाले आणि तेही शांत झाले. त्या दिवशी मी इतके रडले की माझे अश्रूच कोरडे पडले, आणि झोपताना मी सुरमा लावला नाही. दुसऱ्या रात्री, मी पुन्हा इतके रडले की माझे अश्रूच कोरडे पडले, आणि झोपताना मी सुरमा लावला नाही. माझ्या पालकांना भीती वाटत होती की माझ्या रडण्यामुळे माझ्या हृदयाला इजा होऊ शकते. ऐशया म्हणाली: "मग त्या दोघी माझ्या बाजूला बसल्या, मी रडतच होते. त्या वेळी अन्सारातील एका स्त्रियाने मला भेटण्याची परवानगी मागितली, आणि मी परवानगी दिली. ती बसली आणि माझ्यासोबत रडू लागली. आम्ही त्या अवस्थेत असताना, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आमच्याकडे आले; त्यांनी सलाम करून आमच्याशी अभिवादन केले आणि मग बसले." ती म्हणाली: "तो एक संपूर्ण महिना माझ्या शेजारी बसला नाही, कारण माझ्या प्रकरणाबाबत त्याला कोणताही वचन अवतरित झालेले नव्हते." ती म्हणाली: "पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी बसलेल्या अवस्थेत आम्हाला सलाम करतानाही साक्ष दिली." त्यांनी म्हटले: 'आता मग, ऐशो, खरोखरच मला अशा-अशा गोष्टींची बातमी मिळाली आहे; खरंच, जर तुम्ही त्यापासून मुक्त आहात कारण तुम्ही ते केलेले नाही, तर सर्वशक्तिमान आणि उंच असलेला अल्लाह तुम्हाला त्यापासून सुरक्षित ठेवो.' जर तू तो पाप केला असेल, तर अल्लाहकडे क्षमा मागत जा आणि त्याच्याकडे तौबा कर. कारण जो दास आपला पाप कबूल करतो आणि नंतर तौबा करतो, त्याची तौबा अल्लाह स्वीकारतो." आयशा म्हणाली: "जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) बोलून झाले, तेव्हा माझे अश्रू इतक्या प्रमाणात वाहू लागले की मला थेंबांची जाणीवच उरली नाही." मी माझ्या वडिलांना म्हणालं, 'मला सांगा की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी माझ्याबद्दल काय म्हटले?' माझ्या वडिलांनी उत्तर दिलं, 'मला काहीच माहिती नाही; अल्लाहची कसम, मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याशी बोलणार नाही.' मग मी माझ्या आईला म्हटले, "मला सांगा की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी माझ्याबद्दल काय म्हटले!" माझ्या आईने उत्तर दिले, "अल्लाहची शपथ, मला माहित नाही की मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याशी काय बोलायचे." आयशा म्हणाली: मी म्हटले: "मी एक तरुण मुलगी आहे; मी कुरआन फारसे वाचलेले नाही. अल्लाहच्या शपथे, मला ठाऊक आहे की तुम्ही ते ऐकून पूर्णपणे विश्वास ठेवता आणि ते मान्य करता. आणि जर मी तुम्हाला असे म्हटले असते की: 'खरोखरच, मी अशा कृत्यापासून दूर आहे, आणि सर्वशक्तिमान व महान अल्लाहला माहीत आहे की मी अशा कृत्यापासून दूर आहे,' मग तुम्ही तेही मानणार नाहीत. जर मी तुम्हाला एखादी गोष्ट कबूल केली, आणि सर्वशक्तिमान व महान अल्लाहला ठाऊक आहे की मी त्या कृत्यापासून दूर आहे, तरीही तुम्ही नक्कीच माझ्यावर विश्वास ठेवणार नाहीत. अल्लाहची कसम, माझ्या आणि तुझ्यामध्ये खरोखरच काहीच शब्द नव्हते, फक्त अबू युसुफ म्हणाले होते: 'सहनशीलता चांगली आहे, आणि ज्याच्याकडे तू मला आरोपित केलेल्या गोष्टीविरुद्ध मदत मागायची आहे तो अल्लाहच आहे.'" आयशा म्हणाली: "मग मी माझा निर्णय बदलला; मी माझ्या पलंगावर पडले." तिने म्हटले: "अल्लाहच्या शपथाने, त्या क्षणी मला ठाऊक होते की मी अशा कृत्यापासून दूर आहे, आणि सर्वशक्तिमान अल्लाह मला निर्दोष ठरवेल कारण मी अशा कृत्यापासून दूर आहे. परंतु, अल्लाहच्या शपथाने, मला माझ्या प्रकरणावर वचन (वही) येईल अशी अपेक्षा नव्हती. आणि खरंच, जेव्हा अल्लाह, सर्वशक्तिमान आणि उंचवलेला, मला वाचून दाखवलेल्या प्रकरणाबद्दल बोलला, तेव्हा मला वाटले की माझे प्रकरण हलके झाले आहे. परंतु मला फक्त एवढीच आशा होती की पैगंबर यांच्या स्वप्नात, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, त्यांना हे दाखवले जाईल की अल्लाह, सर्वशक्तिमान आणि उंचवलेला, मला त्या कृत्यापासून दूर ठेवले आहे." आयशा म्हणाली: "अल्लाहची शपथ, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आपली जमात सोडली नाही, आणि घरातूनही कोणीही बाहेर गेला नाही, जोपर्यंत सर्वशक्तिमान व उंच अल्लाहने आपल्या पैगंबराला वचन प्रकट केले. अशाप्रकारे, जसे प्रकटीकरण उतरल्यावर नेहमीच होते, त्यांची अवस्था बदलली; हिवाळ्यातही त्यांच्या अंगावर घाम येऊ लागला. हे त्याला प्रकट झालेल्या शब्दांच्या भारामुळे झाले होते." आयशा म्हणाली: "जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांना ती आनंददायक बातमी मिळाली, तेव्हा ते हसले, आणि त्या क्षणी त्यांनी उच्चारलेले पहिले शब्द होते: 'अभिनंदन, ऐ आयशा! अल्लाह, सर्वशक्तिमान आणि उंच, यांनी तुला त्या कृत्यापासून वाचवले आहे.' मग माझ्या आईने मला म्हटले, 'त्यांच्यासमोर उभी राहा.' मी म्हणालो, 'अल्लाहच्या शपथाने, मी त्यांच्यासमोर उभी राहणार नाही, आणि अल्लाह, सर्वशक्तिमान आणि उन्नत, याशिवाय मी कोणाचीही स्तुती करणार नाही; तोच आहे ज्याने माझ्या निर्दोषतेचे स्पष्टीकरण करणारे वचन प्रकट केले आहे.' सर्वशक्तिमान आणि उन्नत अल्लाहने एक आयत उघडकीस आणली, ज्याचा अर्थ आहे: 'खऱ्या अर्थाने, जे लोक खोट्या बातम्या पसरवतात ते तुमच्याच लोकांपैकी आहेत'—आणि अशा प्रकारे दहा आयती उतरल्या. सर्वशक्तिमान आणि उन्नत अल्लाहने त्या कृत्यापासून माझी निर्दोषता स्पष्ट करणाऱ्या अनेक आयती उतरवल्या." आयशा म्हणाली: "अबू बक्र यांच्याकडे मिस्ताहला दान देण्याची सवय होती, कारण तो त्यांचा नातेवाईक होता आणि गरीब होता. त्याने म्हटले: 'अल्लाहची शपथ, ऐशामध्ये आरोप केल्यानंतर मी त्याला कधीच मदत करणार नाही.' मग सर्वशक्तिमान अल्लाहने एक आयत नाझिल केली, ज्याचा अर्थ आहे: 'आणि ज्यांच्याकडे संपत्ती आहे—त्यांच्या शब्दांपर्यंत—तुम्हाला काय वाटत नाही की अल्लाह तुम्हाला क्षमा करील?' अबू बक्र म्हणाले: 'अल्लाहची शपथ, मला तर अल्लाहने मला क्षमा करावे हेच आवडेल.' मग त्याने नेहमीप्रमाणेच मिस्तहला मदत देणे पुन्हा सुरू केले. अबू बक्र म्हणाले: 'खरोखर, मी त्याला मदत करणे कधीच थांबवणार नाही.' आयशा म्हणाली: पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी झाइनब बिनत जह्श, पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या पत्नी, यांना माझ्यावर घडलेल्या प्रकरणाबद्दल विचारले: 'तुला काय माहिती आहे, तू काय पाहिले आहेस किंवा तुझ्यापर्यंत काय बातमी पोहोचली आहे?' तिने उत्तर दिले: 'अरे अल्लाहचे प्रेषित! मी नेहमीच माझं ऐकणं आणि माझी दृष्टी नियंत्रणात ठेवली आहे, आणि मला चांगल्याशिवाय काहीच माहिती नाही." आयशा म्हणाली: "ती पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या त्या पत्नींपैकी एक होती ज्यांनी माझा साथ दिला, त्यामुळे अल्लाहने तिला परहेझगारीने सुरक्षित ठेवले, जरी तिची बहीण, हमना बिन्त जह्श, तिला द्वेष करायची, त्यामुळे ती त्या दुर्दैवी लोकांपैकी एक ठरली." त्यांनी सांगितले: इब्न शिहब म्हणाले: "त्या गटाबद्दल आपल्यापर्यंत पोहोचलेल्या कथानकाचा शेवट असा आहे." हे आम्हाला [बह्झा] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: [इब्राहिम बिन सा'द] यांनी मला [सलीह] यांच्याकडून कथन केले. [बह्झा] म्हणाले: मी त्यांना विचारले: "इब्न का'सान?" त्यांनी उत्तर दिले: "होय." [इब्न शिहब] यांनी सांगितले की [उरवा इब्न अझ-जुबैर], [सा'द इब्न मुसय्यब], [अल-कामाह इब्न वाकाश] आणि [उबैदुल्ला इब्न उतबाह] यांनी मला [प्रत्यवक्ता (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या पत्नी] आयशा (रज़ियल्लाहु अनहा) यांच्याकडून सांगितले, जेव्हा तिच्यावर आरोप करणाऱ्यांनी तिला म्हटले