Imam Ahmad : 24394
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا رَأَى نَاشِئًا مِنْ أُفُقٍ مِنْ آفَاقِ السَّمَاءِ تَرَكَ عَمَلَهُ وَإِنْ كَانَ فِي صَلَاتِهِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهِ فَإِنْ كَشَفَهُ اللَّهُ حَمِدَ اللَّهَ وَإِنْ مَطَرَتْ قَالَ اللَّهُمَّ صَيِّبًا نَافِعًا
A fen erenikich [Abdurrahman] seni [Sufyan] seni [Al Miqdam bin Syuraih] seni [seman we] seni [Aisyah], lupwen Rasulullah a kuna kuchu lon lang, a likitalo an angang inaamwo ika a iotek, iwe, a apasa: ‘ O Allah! Ua kutta tumun non En seni ewe ngaw mi nom non i-'. Nupwen Allah a angei ewe kuchu, a mwareiti Allah. Iwe nge, ika a tori ran, a apasa: ‘O Allah! Kopwe fori ei ran epwe auchea-'.