Imam Ahmad : 24356

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ آيَاتُ الرِّبَا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَتَلَاهُنَّ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ حَرَّمَ التِّجَارَةَ فِي الْخَمْرِ

Na peko ti so lo tene na e [Waqi’] lo tene; a tene na e so [Sufyan] so alondo na [Mansur] so alondo na [Abu AdhDhuha] so alondo na [Masruq] so alondo na [Aisyah] atene; ‘Na ngoi so a fa versê na ndo ti nginza ti futango na nginza, Rasulullah shallallahu’alaihi wa sallam aluti na ndo ti estrade ti diko ni na azo, na pekoni lo kanga lege na dengo buze ti khamr’.