Imam Ahmad : 24356

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ آيَاتُ الرِّبَا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَتَلَاهُنَّ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ حَرَّمَ التِّجَارَةَ فِي الْخَمْرِ

Na taʻu mai e [Waqi'] ia i matou na ia fai mai; Na taʻu mai e [Sufyan] ia i matou mai ia [Manshur] mai ia [Abu Adh-Dhuha] mai ia [Masruq] mai ia [Aisha] o lē na fai mai: 'Ina ua faʻaalia mai le fuaiupu e uiga i le faʻasili, na tu le Avefeʻau a Allah (filemu ma faʻamanuiaga a Allah ia te ia) i luga o le pulelaa ma tauloto i tagata, ona ia faʻasaina lea o fefaʻatauaʻiga o khamr.'