Imam Ahmad : 24331

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ قَالَ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ السَّدُوسِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ قَالَ صَلَّى مُعَاوِيَةُ بِالنَّاسِ الْعَصْرَ فَالْتَفَتَ فَإِذَا أُنَاسٌ يُصَلُّونَ بَعْدَ الْعَصْرِ فَدَخَلَ وَدَخَلَ عَلَيْهِ ابْنُ عَبَّاسٍ وَأَنَا مَعَهُ فَأَوْسَعَ لَهُ مُعَاوِيَةُ عَلَى السَّرِيرِ فَجَلَسَ مَعَهُ قَالَ مَا هَذِهِ الصَّلَاةُ الَّتِي رَأَيْتُ النَّاسَ يُصَلُّونَهَا وَلَمْ أَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّيهَا وَلَا أَمَرَ بِهَا قَالَ ذَاكَ مَا يُفْتِيهِمْ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَدَخَلَ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَسَلَّمَ فَجَلَسَ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ يَا ابْنَ الزُّبَيْرِ مَا هَذِهِ الصَّلَاةُ الَّتِي تَأْمُرُ النَّاسَ يُصَلُّونَهَا لَمْ نَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّاهَا وَلَا أَمَرَ بِهَا قَالَ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّاهَا عِنْدَهَا فِي بَيْتِهَا قَالَ فَأَمَرَنِي مُعَاوِيَةُ وَرَجُلٌ آخَرُ أَنْ نَأْتِيَ عَائِشَةَ فَنَسْأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهَا فَسَأَلْتُهَا عَنْ ذَلِكَ فَأَخْبَرْتُهَا بِمَا أَخْبَرَ ابْنُ الزُّبَيْرِ عَنْهَا فَقَالَتْ لَمْ يَحْفَظْ ابْنُ الزُّبَيْرِ إِنَّمَا حَدَّثْتُهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى هَذِهِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ عِنْدِي فَسَأَلْتُهُ قُلْتُ إِنَّكَ صَلَّيْتَ رَكْعَتَيْنِ لَمْ تَكُنْ تُصَلِّيهِمَا قَالَ إِنَّهُ كَانَ أَتَانِي شَيْءٌ فَشُغِلْتُ فِي قِسْمَتِهِ عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ وَأَتَانِي بِلَالٌ فَنَادَانِي بِالصَّلَاةِ فَكَرِهْتُ أَنْ أَحْبِسَ النَّاسَ فَصَلَّيْتُهُمَا قَالَ فَرَجَعْتُ فَأَخْبَرْتُ مُعَاوِيَةَ قَالَ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ أَلَيْسَ قَدْ صَلَّاهُمَا فَلَا نَدَعُهُمَا فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ لَا تَزَالُ مُخَالِفًا أَبَدًا

Wedi dweud wrthym [Ali bin Ashim], meddai; wedi adrodd i ni [Hanzhalah Fel Sadusi] o [Abdullah bin Al Harith bin Naufal] dweud; 'Gweddiodd Muawiyah unwaith weddi Asr mewn cynulleidfa gyda phobl, yna trodd o gwmpas. Pe bai rhywun yn gweddïo ar ôl Asr, byddai'n dod i mewn a byddai Ibn Abbas yn ei gyfarfod tra byddwn i gydag ef. Lledodd Muawiyah ei fat ac eistedd i lawr gydag ef. Dywedodd Ibn Abbas; 'Pa weddi yw hon, gwelais bobl yn perfformio'r weddi hon ac ni welais ef erioed yn cyflawni'r weddi hon ac ni orchmynnodd ei wneud. -Muawiyah- Meddai; 'Dyna fatwa Ibn Zubair'. Yna daeth Ibnu Zubair i mewn a dweud helo ac eistedd. Dywedodd Muawiyah; 'O Ibn Zubair! Beth yw'r weddi hon yr ydych yn gorchymyn i bobl ei chyflawni? tra nad ydym erioed wedi gweld Rasulullah sallallaahu'alaihi wa sallam yn perfformio'r weddi honno ac ni orchmynnodd i ni berfformio'r weddi honno erioed'. Dywedodd Ibn Zubair; 'Rwyf wedi dweud wrth [Aisyah], y crediniwr umul, fod Rasulullah shallallahu'alaihi wa sallam unwaith wedi cyflawni'r weddi hon yn ei dŷ'. Dywedodd Abdullah bin Harith; 'Gorchmynnodd Muawiyah i mi a pherson arall fynd i Aisyah. Roeddem am ofyn iddo am hynny. Yna cwrddais ag ef a gofyn iddo am y peth, dywedais wrtho beth Ibn Zubair wedi dweud am y weddi. atebodd; 'Nid yw Ibn Zubair wedi ei gofio, a dweud y gwir yr hyn a ddywedais oedd bod Rasulullah sallallaahu'alaihi wa sallam wedi gweddïo'r ddau rak'ah hyn ar ôl Asr yn fy nhŷ i'. Yna gofynais i Ibn Zubair; dywedais; 'Yn wir, yr ydych wedi gweddïo dau racat ac nid yw wedi gweddïo'r ail weddi'. Meddai; 'Yn wir, ces i rywbeth unwaith ac fe wnes i ei rannu, fel ei fod yn fy nghadw'n brysur am ddau rakats ar ôl zhuhur. Yna daeth Bilal ataf a'm galw i weddïo, nid oeddwn yn hoffi dal pobl yn ôl, felly gweddïais yr ail weddi.' Dywedodd Abdullah bin Harith; 'Yna dychwelais a hysbysais Muawiyah'. Dywed; Dywedodd Ibn Zubair; 'Onid yw eisoes wedi gweddïo'r ddau rak'ah fel na fyddwn yn cefnu arnynt'. Yna Muawiyah a ddywedodd wrtho; 'Ydych chi'n mynd i aros yn anghydffurfiwr am byth?'