Doa nabi agar celaan dan laknatnya menjadi rahmat

Imam Ahmad : 24295

حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فِي إِزَارٍ وَرِدَاءٍ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَبَسَطَ يَدَهُ وَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَأَيُّ عَبْدٍ مِنْ عِبَادِكَ ضَرَبْتُ أَوْ آذَيْتُ فَلَا تُعَاقِبْنِي فِيهِ

Isinalaysay sa amin [Bahz bin Asad] na sinabi niya; Isinalaysay sa amin [Hammad] mula kay [Simak] mula kay [Ikrimah] na sinabi ni [Aisha]; "Ang Sugo ng Allah shallallahu'alaihi wa sallam ay minsang lumapit sa akin na nakasuot ng tela at damit, pagkatapos ay humarap siya sa Qibla at iniunat ang kanyang mga kamay habang sinasabing: "ALLAHUMMA INNAMA ANA BASYAR FAAYYU 'ABDIN MIN 'IBADIKA DHARABTU AU AADZAITU FALA TU'AQIBNI FIHI (O Allah, ako ay tao lamang, kaya't sinuman sa Iyong mga lingkod ang aking saktan o saktan, huwag Mo akong pahirapan dahil dito)."