Imam Ahmad : 24115

حَدَّثَنَا قُرَّانُ بْنُ تَمَّامٍ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ مَخْلَدِ بْنِ خُفَافٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْغَلَّةَ بِالضَّمَانِ سَمِعْتُ مِنْ قُرَّانَ بْنِ تَمَّامٍ فِي سَنَةِ إِحْدَى وَثَمَانِينَ وَمِائَةٍ وَكَانَ ابْنُ الْمُبَارَكِ بَاقِيًا وَفِيهَا مَاتَ ابْنُ الْمُبَارَكِ

Dywedwyd wrthym [Qurron bin Tammam] o [Ibn Abi Dzi'b] o [Makhlad bin Khufaf] o [Urwah] o [Aisyah]; Roedd y Proffwyd sallallaahu'alaihiwasallam yn nodi bod yn rhaid i wystlo gael cyfochrog. Clywais gan Qurron bin Tammam yn y flwyddyn cant wyth deg un a'r pryd hwnnw roedd Ibnu Mubarok yn dal yn fyw a'r flwyddyn honno bu farw Ibnu Mubarok.