Imam Ahmad : 24115
حَدَّثَنَا قُرَّانُ بْنُ تَمَّامٍ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ مَخْلَدِ بْنِ خُفَافٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْغَلَّةَ بِالضَّمَانِ سَمِعْتُ مِنْ قُرَّانَ بْنِ تَمَّامٍ فِي سَنَةِ إِحْدَى وَثَمَانِينَ وَمِائَةٍ وَكَانَ ابْنُ الْمُبَارَكِ بَاقِيًا وَفِيهَا مَاتَ ابْنُ الْمُبَارَكِ
A tene na e so [Qurron bin Tammam] so alondo na [Ibn Abi Dzi’b] so alondo na [Makhlad bin Khufaf] so alondo na [Urwah] so alondo na [Aisyah] atene; Prophète ni afa so a lingbi a zia na yâ ti peon mbeni ye ti bata na ni. Mo mä tënë ti Qurron bin Tammam na ngu ngbangbo oko na bale-omene na oko na ngoi ni so Ibnu Mubarok angbâ na fini na ngu ni so Ibnu Mubarok akui.