Imam Ahmad : 24115
حَدَّثَنَا قُرَّانُ بْنُ تَمَّامٍ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ مَخْلَدِ بْنِ خُفَافٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْغَلَّةَ بِالضَّمَانِ سَمِعْتُ مِنْ قُرَّانَ بْنِ تَمَّامٍ فِي سَنَةِ إِحْدَى وَثَمَانِينَ وَمِائَةٍ وَكَانَ ابْنُ الْمُبَارَكِ بَاقِيًا وَفِيهَا مَاتَ ابْنُ الْمُبَارَكِ
Ua faamatala mai ia i matou [Qurron bin Tammam] mai ia [Ibn Abi Dzi'b] mai ia [Makhlad bin Khufaf] mai ia [Urwah] mai ia [Aishah] fai mai; Na faatuina e Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e tatau ona i ai se faamaoniga mo le totogiina o aitalafu. Na ou faalogo mai ia Qurron bin Tammam i le tausaga e selau valu sefulu ma le tasi ma o le taimi lena sa soifua pea Ibnu Mubarok ma o le tausaga lena na maliu ai Ibnu Mubarok.