Imam Ahmad : 24027
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ أَوْ غَيْرِهِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ مَا كَانَ خُلُقٌ أَبْغَضَ إِلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْكَذِبِ وَلَقَدْ كَانَ الرَّجُلُ يَكْذِبُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَذِبَةَ فَمَا يَزَالُ فِي نَفْسِهِ عَلَيْهِ حَتَّى يَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَحْدَثَ مِنْهَا تَوْبَةً
Esan digute [Abdurrazzaq] [Ma'mar] [Ayyub] [Ibn Abimulaikah] edo beste [Aisyah] esandakoa; 'Ez dago sallallaahu'alaihiwasallam Profetaren lagunek gehien gorrotatzen duten moralik gezurra izan ezik. Eta bazen behin sallallaahu'alaihiwasallam Profetaren alde gezurra esan zuen pertsona bat, gezur bakarra, baina gezur hori profetarekin geratu zen jakin zuen arte damutu zela'.