Imam Ahmad : 24025
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُلُّ نِسَائِكَ لَهَا كُنْيَةٌ غَيْرِي فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اكْتَنِي أَنْتِ أُمَّ عَبْدِ اللَّهِ فَكَانَ يُقَالُ لَهَا أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ حَتَّى مَاتَتْ وَلَمْ تَلِدْ قَطُّ
A erenikem [Abdurrazzaq] a erenikem [Ma’mar] seni [Hysyam] seni [seman we] pwe [Aisyah] a apasa ngeni ewe Soufos; ‘O chon kuno seni Allah! Pwülüom kewe meinisin ra wor nöür kewe lükün chök ngang’. Iwe, ewe Rasulullah a apasa ngeni: ‘Ua eita ngonuk Umu Abdullah’. Pwal och, Aisyah a iteni Umu Abdullah tori an máló inaamwo ika ese mwo néúnéú emén semirit.