Imam Ahmad : 24014
حَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ لِآلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحْشٌ إِذَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اشْتَدَّ وَلَعِبَ وَأَقْبَلَ وَأَدْبَرَ فَإِذَا أَحَسَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ دَخَلَ رَبَضَ فَلَمْ يَتَرَمْرَمْ كَرَاهِيَةَ أَنْ يُؤْذِيَهُ
Esan digu [Abu Qathan] esan digu [Yunus] from [Mujahid] from [Aisyah] esan du; 'Profeta sallallaahu'alaihiwasallam familiak maskota bat zuen. Sallallaahu'alaihiwasallam Profeta alde egin zuenean, animaliak pozik jolasten ziren, han eta hemen aske ibiliz. Hala ere, sallallaahu'alaihiwasallam Profeta etxera sartu zenean, isil-isilik eseri zen eta ez zen mugitu beldurtuta zegoelako.'