Imam Ahmad : 23955

حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ بْنُ الْحَجَّاجِ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سَأَلَهَا أَخُوهَا مِنْ الرَّضَاعَةِ عَنْ غُسْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْجَنَابَةِ فَدَعَتْ بِمَاءٍ قَدْرَ الصَّاعِ فَاغْتَسَلَتْ وَصَبَّتْ عَلَى رَأْسِهَا ثَلَاثًا

Na faamatala mai e Yazid ia i matou, na ia fai mai; Na taʻu mai e Shuʻbah bin Al Hajaj ia i matou mai ia Abu Bakr bin Hafs mai ia Abu Salamah mai ia Aisha, o lē na fai mai; na fesili atu lona tuagane tausi ia te ia e uiga i le taeleina o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ina ua uma ona faiaiga ia te ia, o lea na ia inuina ai le tusa ma le saʻ o le vai, ona ia taele lea ma sasaa le vai i lona ulu faatolu.