Imam Ahmad : 23854

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا جَعَلَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُرْدَةً سَوْدَاءَ مِنْ صُوفٍ فَذَكَرَ سَوَادَهَا وَبَيَاضَهُ فَلَبِسَهَا فَلَمَّا عَرِقَ وَجَدَ رِيحَ الصُّوفِ قَذَفَهَا وَكَانَ يُحِبُّ الرِّيحَ الطَّيِّبَةَ

Ti tene na e [Affan] ti tene na e [Hammam], lo tene; A tene na e [Qotadah] so alondo na [Mutharrif] so alondo na [Aisyah] so lo mu na Prophète sallallaahu’alaihiwasallam mbeni bongo ti bongo so a sara ni na laine na lo dabe ti lo so bongo ni ayeke vuru ahon vuru ti poro ti tere ti lo, tongaso lo yü ni. Tongana lo su, lo bâ mbeni sioni fion na yâ ti bongo ni, tongaso lo bi ni yongoro ndali ti so fion ni anzere na lo.’