Imam Ahmad : 23854
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا جَعَلَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُرْدَةً سَوْدَاءَ مِنْ صُوفٍ فَذَكَرَ سَوَادَهَا وَبَيَاضَهُ فَلَبِسَهَا فَلَمَّا عَرِقَ وَجَدَ رِيحَ الصُّوفِ قَذَفَهَا وَكَانَ يُحِبُّ الرِّيحَ الطَّيِّبَةَ
Na faamatala mai ia i matou [Affan] e faapea [Hammam] na fai mai: Na faamatala mai ia i matou [Qatadah] mai ia [Mutharrif] mai ia [Aisha] na ia avatu i le Perofeta (ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) se ie afu uliuli ma na ia manatua e sili atu lona uliuli nai lo le paʻepaʻe o lona paʻu, o lea na ia ofuina ai. Ina ua afu o ia, na ia iloa ai se manogi leaga i luga o le ie afu, o lea na ia lafoaʻi ai aua na ia fiafia i le manogi.