Imam Ahmad : 23837

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ وَنُعْمَانُ أَوْ أَحَدُهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ مَا لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْلِمًا مِنْ لَعْنَةٍ تُذْكَرُ وَلَا انْتَقَمَ لِنَفْسِهِ شَيْئًا يُؤْتَى إِلَيْهِ إِلَّا أَنْ تُنْتَهَكَ حُرُمَاتُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلَا ضَرَبَ بِيَدِهِ شَيْئًا قَطُّ إِلَّا أَنْ يَضْرِبَ بِهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا سُئِلَ شَيْئًا قَطُّ فَمَنَعَهُ إِلَّا أَنْ يُسْأَلَ مَأْثَمًا فَإِنَّهُ كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَلَا خُيِّرَ بَيْنَ أَمْرَيْنِ قَطُّ إِلَّا اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا وَكَانَ إِذَا كَانَ حَدِيثَ عَهْدٍ بِجِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام يُدَارِسُهُ كَانَ أَجْوَدَ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ

გვითხრა [აფანს], მან თქვა; გვითხრა [ჰამად ბინ ზაიდმა], მან თქვა; ჩვენ გვითხრეს [მამარ] და [ნუმან] ან ერთმა მათგანმა, [აზ-ზუჰრიდან] [ურვადან] [აისიადან] თქვა; "წინასწარმეტყველი სალალაჰუ'ალაიჰივასალამი არასოდეს ლანძღავდა მუსლიმს შურისძიების მიზნით მის მიერ მოსმენილი წყევლისთვის, ის ასევე არასოდეს იძიებდა შურისძიებას საკუთარი გულისთვის, გარდა იმისა, რომ დაირღვა ალაჰ აზზავაჯალას საზღვრები, არც არასდროს დაარტყა რაიმეს ხელით, თუ არ დაარტყა მას ალლაჰის გზაზე, არც სთხოვეს, რომ მას რაიმეზე სთხოვდნენ და არ სთხოვეს რაიმეს ჩადენაზე. ამისგან ყველაზე შორს მყოფი ადამიანი და მას არ აძლევდნენ ორ არჩევანს, თუკი ამ ორიდან ყველაზე მსუბუქს არ არჩევდა და, თუ ახლახან შეხვედროდა გაბრიელს, რომელიც მას ასწავლიდა, მაშინ ის იქნებოდა ყველაზე გულუხვი ადამიანი, ვიდრე ქარი უბერავს.