Doa: bila berbuat baik gembira, bila jelek memohon ampun
Imam Ahmad : 23832
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ الَّذِينَ إِذَا أَحْسَنُوا اسْتَبْشَرُوا وَإِذَا أَسَاءُوا اسْتَغْفَرُوا
Loko a hi byerile [Affan], u te; Loko a hi byerile [Hammad, ku nga Ibn Salamah], u te; Ku byeriwe hina [Ali bin Zaid] ku suka eka [Abi Uthman An-Nahdy] ku suka eka [Aisyah] leswaku Murhumiwa wa Allah sallallaahu’alaihiwasallam u te: ‘O Allah, ndzi endle exikarhi ka lava loko va endla leswinene va tsakaka, naswona loko va endla swilo swo biha va kombela ku rivaleriwa’.