Rasulullah menjelaskan apa itu ghibah

Imam Ahmad : 23816

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْأَقْمَرِ عَنْ أَبِي حُذَيْفَةَ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ ذَهَبْتُ أَحْكِي امْرَأَةً أَوْ رَجُلًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُحِبُّ أَنْ حَكَيْتُ أَحَدًا وَأَنَّ لِي كَذَا وَكَذَا أَعْظَمَ

Беҙгә [Ғабдурраззаҡҡа] һөйләп, ул әйтте; Беҙгә [Суфьяндан] [Ғәли бин Әҡмәрҙән] [Ғабдулланың дуҫы кешеһе Әби Хөзәйфә] ​​[Ғәйсәнән] әйтте; — Мин Рәсүлуллаһ Шаллаллаһуғәләйһиссәләм янында ҡатын-ҡыҙ йәки ир-аттың -насарлығын- һөйләргә барҙым, шунан Рәсүлуллаһ Шаллаллаһуғәләйһис-сәләм: «Мин шундай-шундай ҙур сауап алһам да, кемдеңдер -насарлығын- һөйләргә яратмайым», — тине.