Imam Ahmad : 23725

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لَهُ يَا ابْنَ أُخْتِي لَقَدْ رَأَيْتُ مِنْ تَعْظِيمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَمَّهُ أَمْرًا عَجِيبًا وَذَلِكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتْ تَأْخُذُهُ الْخَاصِرَةُ فَيَشْتَدُّ بِهِ جِدًّا فَكُنَّا نَقُولُ أَخَذَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِرْقُ الْكُلْيَةِ لَا نَهْتَدِي أَنْ نَقُولَ الْخَاصِرَةَ ثُمَّ أَخَذَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَاشْتَدَّتْ بِهِ جِدًّا حَتَّى أُغْمِيَ عَلَيْهِ وَخِفْنَا عَلَيْهِ وَفَزِعَ النَّاسُ إِلَيْهِ فَظَنَنَّا أَنَّ بِهِ ذَاتَ الْجَنْبِ فَلَدَدْنَاهُ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَفَاقَ فَعَرَفَ أَنَّهُ قَدْ لُدَّ وَوَجَدَ أَثَرَ اللَّدُودِ فَقَالَ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ سَلَّطَهَا عَلَيَّ مَا كَانَ اللَّهُ يُسَلِّطُهَا عَلَيَّ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَبْقَى فِي الْبَيْتِ أَحَدٌ إِلَّا لُدَّ إِلَّا عَمِّي فَرَأَيْتُهُمْ يَلُدُّونَهُمْ رَجُلًا رَجُلًا قَالَتْ عَائِشَةُ وَمَنْ فِي الْبَيْتِ يَوْمَئِذٍ فَتَذْكُرُ فَضْلَهُمْ فَلُدَّ الرِّجَالُ أَجْمَعُونَ وَبَلَغَ اللَّدُودُ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلُدِدْنَ امْرَأَةٌ امْرَأَةٌ حَتَّى بَلَغَ اللَّدُودُ امْرَأَةً مِنَّا قَالَ ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ لَا أَعْلَمُهَا إِلَّا مَيْمُونَةَ قَالَ وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ أُمُّ سَلَمَةَ قَالَتْ إِنِّي وَاللَّهِ صَائِمَةٌ فَقُلْنَا بِئْسَمَا ظَنَنْتِ أَنْ نَتْرُكَكِ وَقَدْ أَقْسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَدَدْنَاهَا وَاللَّهِ يَا ابْنَ أُخْتِي وَإِنَّهَا لَصَائِمَةٌ

Wedi dweud wrthym [Sulaman bin Daud], meddai; wedi adrodd i ni ['Abdurrahman] o [Hisyam bin' Urwah] wedi dweud; wedi dweud wrthyf [fy nhad], [Aisha] ddweud wrtho; 'O fab fy chwaer, yr wyf yn wir wedi gweld peth rhyfeddol iawn am barch Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam at ei ewythr, a hynny yw bod Rasulullah unwaith wedi profi amser anodd iawn oherwydd poen yn y stumog, i'r pwynt inni ddweud bod Negesydd Allah yn chwysu oherwydd anhwylder stumog ac nid oeddem yn gallu dweud ei fod yn anhwylder ar y stumog. Yna un diwrnod cafodd Rasulullah amser caled iawn nes iddo lewygu, felly roeddem yn poeni amdano a daeth pobl ato ac roeddem yn meddwl bod gan Rasulullah boen stumog, felly rhoesom feddyginiaeth iddo trwy ei geg. Yna gwellodd salwch Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam yn raddol a deffrodd. Gwyddai ei fod newydd gymeryd moddion trwy ei enau am fod ganddo olion o'r moddion. Dywedodd yn uniongyrchol: 'Ydych chi'n meddwl bod Allah wedi rheoli'r cyffur hwn drosof i er nad yw Allah wedi ei reoli drosof i? Gan yr Un y mae f'enaid yn ei Law, nid oes neb ar ôl yn y tŷ hwn i gymryd meddyginiaeth trwy'r genau ond fy ewythr'. Nesaf gwelais nhw yn rhoi moddion i'w gilydd fesul un. Dywedodd Aisha; A phwy bynnag oedd gartref y pryd hwnnw, soniodd -Aisyah- am eu blaenoriaethau priodol, fel bod pawb - oedd gartref y pryd hwnnw - wedi cymryd meddyginiaeth. Hyd nes yr oedd yn droad gwragedd y Prophwyd sallallaahu'alaihiwasallam, o'r diwedd cymerwyd meddyginiaeth iddynt o un i un nes i un o honom gymeryd y moddion diweddaf. Dywedodd Ibn Abi Zinad; 'Ni wn i - gwraig y proffwyd na chymerodd feddyginiaeth y pryd hynny - heblaw Maimunah'. Ef -Ibn Abi Zinad- Meddai; dywed rhai pobl; Umm Salamah, meddai; 'Trwy Allah, yr wyf yn ymprydio'. Dywedasom; 'Pa mor ddrwg fyddech chi'n meddwl y byddai pe byddem yn gadael i chi - trwy beidio â'ch yfed - tra bod y Proffwyd sallallaahu'alaihiwasallam wedi tyngu llw, felly rydym hefyd yn ei yfed, gan Allah, O blentyn fy chwaer, yn wir mae hi'n ymprydio '.