Imam Ahmad : 23700
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو صَخْرٍ عَنْ ابْنِ قُسَيْطٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى قَامَ حَتَّى تَتَفَطَّرَ رِجْلَاهُ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَصْنَعُ هَذَا وَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ أَفَلَا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا
A tene na e [Harun bin Ma’ruf] so lo tene; ti tene na e [Ibn Wahb], lo tene; a tene na mbi [Abu Shakhr] ti [Ibn Qusaith] ti [Urwah bin Zubair] ti [Aisyah] so; ‘Na ngoi so Rasulullah asambela, lo luti juska gere ti lo avuru’. Aisha atene; ‘O Rasulullah na ndo ti sese kue! mo ngbâ ti sara ye so atâa so a pardone asiokpari ti mo awe nga na ti kekereke?’, Cash Rasulullah atene: ‘O Aisyah! Mbi lingbi pëpe ti duti mbeni wakua so ayeke kiri singila?’.