Imam Ahmad : 23674

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ لِآلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحْشٌ فَإِذَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعِبَ وَاشْتَدَّ وَأَقْبَلَ وَأَدْبَرَ فَإِذَا أَحَسَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ دَخَلَ رَبَضَ فَلَمْ يَتَرَمْرَمْ مَا دَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْبَيْتِ كَرَاهِيَةَ أَنْ يُؤْذِيَهُ

Wedi dweud wrthym [Abu Nu'aim], dywedodd; wedi dweud wrthym [Yunus], o [Mujahid] dywedodd; Dywedodd [Aisha]; Roedd gan deulu Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam anifeiliaid bach. Os aeth y Proffwyd allan, chwaraeodd yr anifail yn hapus yma ac acw, mynd a dod yn ôl, ac os teimlai fod y Proffwyd sallallaahu'alaihiwasalam wedi mynd i mewn i'r tŷ, arhosodd yn ddistaw ar unwaith ac ni symudodd cyhyd ag y byddai'r Proffwyd yn y tŷ rhag ofn tarfu arno'.