Imam Ahmad : 23674
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ لِآلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحْشٌ فَإِذَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَعِبَ وَاشْتَدَّ وَأَقْبَلَ وَأَدْبَرَ فَإِذَا أَحَسَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ دَخَلَ رَبَضَ فَلَمْ يَتَرَمْرَمْ مَا دَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْبَيْتِ كَرَاهِيَةَ أَنْ يُؤْذِيَهُ
Beni ekɛɛ wɔ [Abu Nu’aim] lɛ, ekɛɛ; ekɛɛ wɔ [Yunus], kɛjɛ [Mujahid] kɛɛ; [Aisha] kɛɛ; Rasulullah Sallallahu’alaihiwasallam weku lɛ yɛ kooloi bibii. Kɛji Gbalɔ lɛ je kpo lɛ, kooloo lɛ shwɛɔ kɛ miishɛɛ yɛ biɛ kɛ biɛ, eyaa ni ekuɔ esɛɛ ebaa, ni kɛji enu he akɛ Gbalɔ sallallaahu’alaihiwasalam ebote shĩa lɛ mli lɛ, efeɔ dioo amrɔ nɔŋŋ ni etsiii ehe be fɛɛ be ni Gbalɔ lɛ yɔɔ shĩa lɛ mli yɛ gbeyeishemɔ akɛ ebaahao lɛ lɛ hewɔ’.