Imam Ahmad : 23620

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّ أَمْدَادَ الْعَرَبِ كَثُرُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى غَمُّوهُ وَقَامَ إِلَيْهِ الْمُهَاجِرُونَ يَفْرِجُونَ دُونَهُ حَتَّى قَامَ عَلَى عَتَبَةِ عَائِشَةَ فَرَهِقُوهُ فَأَسْلَمَ رِدَاءَهُ فِي أَيْدِيهِمْ وَوَثَبَ عَلَى الْعَتَبَةِ فَدَخَلَ وَقَالَ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْقَوْمُ فَقَالَ كَلَّا وَاللَّهِ يَا بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ لَقَدْ اشْتَرَطْتُ عَلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ شَرْطًا لَا خُلْفَ لَهُ فَقُلْتُ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَضِيقُ بِمَا يَضِيقُ بِهِ الْبَشَرُ فَأَيُّ الْمُؤْمِنِينَ بَدَرَتْ إِلَيْهِ مِنِّي بَادِرَةٌ فَاجْعَلْهَا لَهُ كَفَّارَةً

اسان کي [سرائج] ٻڌايو ويو آهي، اسان کي [ابن ابي زيناد] ٻڌايو ويو آهي، [عبدالرحمن بن حارث] کان، [محمد بن جعفر بن زبير] کان، [عروه بن زبير] کان ته [عيسيٰ] چيو ته: 'عربن جي هڪ ٽولي رسول الله ﷺ کي گهيرو ڪيو، کيس غمگين ڪيو. پوءِ مهاجرن هن لاءِ جاءِ ڏني ته جيئن هو عائشه جي دروازي تي بيهي سگهي ۽ انهن - عربن - کيس بيوقوف بڻايو، پوءِ هن انهن کي پنهنجو چادر ڏني ۽ هو ٽپو ڏئي اندر ڊوڙيو. هن چيو: 'اي الله انهن تي لعنت ڪر'. عائشه چيو: 'يا الله! ڇا انهن ماڻهن کي نقصان پهچايو ويو آهي؟'. هن چيو: 'نه، الله جو قسم، ابوبڪر جي ڌيءَ. بيشڪ، مون پنهنجي خدا عزوجل تي هڪ شرط لاڳو ڪئي آهي جيڪا ٽاري نه ٿي سگهي'. پوءِ مون - الله جي رسول - چيو؛ 'اي الله! انهن تي لعنت ڪر'. 'حقيقت ۾، مان انسان آهيان، مون کي به ائين ئي تڪليف ڏني وئي آهي جيئن انسانن کي تڪليف ڏني وئي آهي. تنهن ڪري، جيڪو به اهڙو مومن آهي جنهن کي مون تڪليف ڏني آهي، ته ان کي ان لاءِ ڪفارو - گناهن جو ڪفارو - سمجهو'.