Imam Ahmad : 23620
حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّ أَمْدَادَ الْعَرَبِ كَثُرُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى غَمُّوهُ وَقَامَ إِلَيْهِ الْمُهَاجِرُونَ يَفْرِجُونَ دُونَهُ حَتَّى قَامَ عَلَى عَتَبَةِ عَائِشَةَ فَرَهِقُوهُ فَأَسْلَمَ رِدَاءَهُ فِي أَيْدِيهِمْ وَوَثَبَ عَلَى الْعَتَبَةِ فَدَخَلَ وَقَالَ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْقَوْمُ فَقَالَ كَلَّا وَاللَّهِ يَا بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ لَقَدْ اشْتَرَطْتُ عَلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ شَرْطًا لَا خُلْفَ لَهُ فَقُلْتُ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَضِيقُ بِمَا يَضِيقُ بِهِ الْبَشَرُ فَأَيُّ الْمُؤْمِنِينَ بَدَرَتْ إِلَيْهِ مِنِّي بَادِرَةٌ فَاجْعَلْهَا لَهُ كَفَّارَةً
Kontatu digute [Suraij], esan digute [Ibnu Abi Zinad], [Abdurrahman bin Harith], [Muhammad bin Ja'far bin Zuber], [Urwah bin Zubair] [Aisyah] esandakoa; 'Arabiar talde batek sallallaahu'alaihiwasallam Profeta inguratu zuen, triste jarriz. Orduan, Muhajirinek lekua egin zion Aisharen atean egon zedin eta haiek - arabiarrek - ergelak egin zizkion, gero bere txala eman zien eta salto egin eta sartu zen. Esan zuen: 'O Allah, madarikatu itzazu'. esan zuen Aishak; 'O Allahren mezularia! Pertsona hauek kaltetuak izan al dira?'. Esan zuen: 'Ez, Ala, Abu Bakr-en alaba. Izan ere, saihestu ezin den baldintza bat ezarri diot nire Jainko AzzaWaJalla'. Orduan nik - Allahren Mezularia - esan nuen: 'Izan ere, gizakia naiz, haserretu egin naiz gizakiak ere haserretu diren bezala. Beraz, ni haserretu dudan fededuna den edonor, orduan hartzat har ezazu kafarah -bekatuen barkazioa-.