Imam Ahmad : 23578

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ رُمِيتُ بِمَا رُمِيتُ بِهِ وَأَنَا غَافِلَةٌ فَبَلَغَنِي بَعْدَ ذَلِكَ رَضْخٌ مِنْ ذَلِكَ فَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدِي إِذْ أُوحِيَ إِلَيْهِ وَكَانَ إِذَا أُوحِيَ إِلَيْهِ يَأْخُذُهُ شِبْهُ السُّبَاتِ فَبَيْنَمَا هُوَ جَالِسٌ عِنْدِي إِذْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فَرَفَعَ رَأْسَهُ وَهُوَ يَمْسَحُ عَنْ جَبِينِهِ فَقَالَ أَبْشِرِي يَا عَائِشَةُ فَقُلْتُ بِحَمْدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَا بِحَمْدِكَ فَقَرَأَ { الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ حَتَّى بَلَغَ مُبَرَّءُونَ مِمَّا يَقُولُونَ }

اسان کي [ابو سعيد] ٻڌايو، هن چيو؛ اسان کي [ابو عوانه] ٻڌايو، هن چيو؛ اسان کي [عمر] ٻڌايو، [پنهنجي پيءُ] کان، [عائشه] کان چيو: 'مون تي هڪ ڀيرو ڪنهن معاملي جو الزام لڳايو ويو هو ۽ مون کي ان جي خبر نه هئي، پوءِ ان کان پوءِ اهو مون وٽ آيو. پوءِ جڏهن الله جو رسول منهنجي ڀرسان هو ۽ هن تي وحي نازل ٿي، ته هن چاقو کنيو ۽ منهنجي ڀرسان ويٺو ڇاڪاڻ ته هن تي وحي نازل ٿي هئي. پوءِ هن پنهنجو مٿو مٿي ڪيو ۽ پنهنجي پيشاني تي مسح ڪيو ۽ چيو: 'اي عائشه، مان توکي خوشخبري ٻڌايان ٿي'. تنهن ڪري مون - عائشه- چيو: 'سڀ تعريفون الله لاءِ عَزَّوَجَلَّ، تعريفون توهان لاءِ نه'. پوءِ هن پڙهيو؛ اللَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْشَنَات - جيستائين - - مُبَرْعُونَ مِمَّا يَقُولُونَ.'