Imam Ahmad : 23578
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ رُمِيتُ بِمَا رُمِيتُ بِهِ وَأَنَا غَافِلَةٌ فَبَلَغَنِي بَعْدَ ذَلِكَ رَضْخٌ مِنْ ذَلِكَ فَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدِي إِذْ أُوحِيَ إِلَيْهِ وَكَانَ إِذَا أُوحِيَ إِلَيْهِ يَأْخُذُهُ شِبْهُ السُّبَاتِ فَبَيْنَمَا هُوَ جَالِسٌ عِنْدِي إِذْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ فَرَفَعَ رَأْسَهُ وَهُوَ يَمْسَحُ عَنْ جَبِينِهِ فَقَالَ أَبْشِرِي يَا عَائِشَةُ فَقُلْتُ بِحَمْدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَا بِحَمْدِكَ فَقَرَأَ { الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ حَتَّى بَلَغَ مُبَرَّءُونَ مِمَّا يَقُولُونَ }
Na taʻu mai e [Abu Said] ia i matou, na ia fai mai ai; Na taʻu mai e [Abu Awanah] ia i matou, na ia fai mai ai; Na taʻu mai e [Umar] ia i matou, mai [lona tama], mai ia [Aisha] o lē na fai mai; 'Sa ou molia muamua i le faia o se feusuaʻiga ae ou te leʻi iloa, ona oo mai lea ia te aʻu. Ona oo mai lea o le Avefeau a Allah ma aʻu ma faʻaalia mai ia te ia le faʻaaliga, na ia tago i le sasa ma nofo i oʻu tafatafa auā ua faʻaalia mai ia te ia le faʻaaliga. Ona ia siʻi lea o lona ulu aʻo milimili lona muaulu ma faapea atu; 'Aisha e, ou te avatu ia te oe tala fiafia'. O lea na ou -Aisha- fai atu ai; 'O viiga uma lava e mo Allah AzzaWaJalla, ae le o viiga mo oe'. Ona ia taulotoina lea; ALLADZIINA YARMUUNAL MUHSHANAAT --seia oo- - MUBARRAUUNA MIMMA YAQUULUUNA.