Doa sujud - 2: SUBHAANAKA ALLAHUMMA RABBANAA WA BIHAMDIKA ALLAHUMMAGHFIRLII
Imam Ahmad : 23544
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي
Yandi me zabisa beto [Muhamed bin Ja’far], yandi tubaka nde; me zabisa beto [Syu’bah], katuka na [Mansur], katuka na [Abi Adl-Dluha], katuka na [Masruq], katuka na [Aisyah], nde Rasulullah kumisaka ngolo kutanga na yandi na ntangu ya kufukama mpi ya kufukama na yandi: Allah, Rab na beto, ti lukumu na Nge, O Allah lolula mono’.