Doa sujud - 2: SUBHAANAKA ALLAHUMMA RABBANAA WA BIHAMDIKA ALLAHUMMAGHFIRLII
Imam Ahmad : 23544
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي
A fen erenikich [Muhammad bin Ja’far], a apasa; a erenikich [Syu’bah], seni [Mansur], seni [Abi Adl-Dluha], seni [Masruq], seni [Aisyah], pwe Rasulullah a alapalo an allea atun an chapetiu me chapetiu. Allah, ach Rab, ren Om mwareiti, O Allah omusano ai tipis’.