Imam Ahmad : 23334

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ هَوْذَةَ الْقُرَيْعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أُمَّ هِلَالٍ حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ تَقُولُ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى غَيْمًا إِلَّا رَأَيْتُ فِي وَجْهِهِ الْهَيْجَ فَإِذَا مَطَرَتْ سَكَنَ

A tene na e [Abdush Shomad] so; A tene na e so [Ubaidillah bin Hauzah Al-Quray’i] atene; A tene na mbi [Amru bin Abdurrahman] so [Ummu Hillal] atene na lo, so lo mä [Aisyah] atene; ‘Mo bâ Rasulullah pëpe. Tongana mbi bâ mbinda, mbi bâ gingo bê na lê ti lo, na gi tongana ngu-nzapa apika si bê ti lo adë’.