Imam Ahmad : 23297
حَدَّثَنَا عَارِمٌ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا كَانَتْ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَلَعَنَتْ بَعِيرًا لَهَا فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرَدَّ وَقَالَ لَا يَصْحَبُنِي شَيْءٌ مَلْعُونٌ
Ekɛɛ wɔ [Arim] Ekɛɛ wɔ [Sa’id bin Zaid] kɛjɛ [Amru bin Malik] kɛjɛ [Abi Aljauza`] kɛjɛ [Aisyah] akɛ be ko lɛ ekɛ Gbalɔ lɛ tee gbɛfaa ko mli, no sɛɛ lɛ Aisyah loomɔ efukpɔŋɔ lɛ, no hewɔ lɛ Gbalɔ lɛ fã lɛ akɛ: baanyɛ afata mihe’.